Crescendo

“Als je deel een zo verschrikkelijk vond, waarom ga je dan verder in deel twee?” kreeg ik als zeer terechte vraag. En eigenlijk heb ik mezelf dat ook afgevraagd. Waarom zou je nog beginnen in het tweede deel, terwijl de hele opzet zo duidelijk ingaat tegen wat jij belangrijk vindt? Maar zo gaat het natuurlijk niet in het leven van alle dag , onderwerpen waar je niet in geloofd zijn overal. Dus ook in boeken. In mijn recensie over Hush, hush sprak ik al over het ontzettend foute beeld van vrouwen en liefde dat wordt gecreëerd in het verhaal. Maar toch zijn de boeken razend populair. Dat intrigeert me. Hoewel ik zo overduidelijk voel dat ik niet geassocieerd wil worden met het vrouwbeeld in dit boek, zijn er schijnbaar anderen die dat helemaal niet zo voelen. Wat staat er dan in deze boeken dat anderen zo boeiend vinden? Dat laatste is zeker een drijfveer geweest om verder te lezen. Maar dat ik deel 1 & 2 tegelijkertijd heb opgestuurd gekregen van de uitgever helpt natuurlijk ook bij het besluit om toch verder te lezen. 😉

*Let op! Spoilers voor Hush, hush

Als je dit boek wél geweldig vind, voel je dan alsjeblieft niet persoonlijk aangevallen door mijn mening. Ik heb vriendinnen die dit boek geweldig vinden, en dat vind ik helemaal oke. Ik vind het alleen niet zo’n fijne werkelijkheid scheppen. Daar wil ik niemend mee voor het hoofd stoten. Als je je zo toch voelt, schroom dan niet om me daar op aan te spreken!

Nora, dom als altijd
Ik kan er niet over uit hoe vervelend ik Nora als personage vind. Dit meisje maakt de ene idiote keuze na de ander. Sowieso vind ik haar liefde voor Patch onbegrijpelijk. Dat de bad boy aantrekkelijk is, daar kan ik nog inkomen. Het is niet mijn type man, maar ik kan het me wel voorstellen. Een sterke held met een klein hartje ofzo. Maar dat je je aangetrokken voelt tot een jongen met zulke karaktertrekken als Patch komt op mij ronduit destructief over. Ieder zijn ding natuurlijk, maar ik heb moeite om me daarin in te leven. Dat Nora en Patch in ‘Hush, hush’  bij elkaar zijn gekomen, is maar van korte duur. Maar wie had anders verwacht? Nora maakt het uit met Patch, maar daar heeft ze uiteraard vervolgens spijt van. Ze gaat niet naar hem toe om dat te zeggen (Wie zou dat ook durven bij iemand als Patch). Nee, omgaan met deze beslissing dat Nora op een andere manier. Zelfdestructief part 2 zullen we dit maar noemen. Nora gaat om met Scott en deze jongeman is misschien nog wel een tikkie idioter dan Patch. Maakt Nora niet uit hoor, wat hij ook doet, ze blijf met hem omgaan. Natuurlijk. Want Patch moet jaloers gemaakt worden. Echt hoor, soms heb ik zin om dat boek in te duiken om Nora een lesje volwassenheid voor beginners te geven. Het vervelende aan een boek als dit vind ik dat het beeld dat van liefde wordt geschetst zo kleinerend is. Nu kan het in een boek misschien nog zo zijn dat Patch ineens 180 graden omdraait, in het echte leven is een type als dit gewoon een slechte partner. En dat leer je dus niet uit een boek als dit. Klink ik al als een overbezorgd moedertypje? 

Nora.. puh-lease
Ik weet dat ik al heb beschreven hoe ontzettend irritant ik Nora vind, maar echt. Ze is onmogelijk. Alle Hush hush-lezers weten hoe het zit met de gevoelens van Patch. Wat er biologisch gezien wel en wat er biologisch gezien niet mogelijk is. Lijkt me vrij duidelijk toch? Niet voor Nora hoor. Nee voor Nora is dat een reden om Patch iets te verwijten. Nu heeft Nora Patch een hoop te verwijten, dat moge duidelijk zijn. Maar om hem een biologisch iets te verwijten is dan weer een tikkie apart. Nora is dus wéér dat karakter waar niemand over wilt lezen (oke, ik niet in ieder geval). Patch is wéér die grensoverschrijdende eikel, en nu hebben we daar ook Scott bij gekregen. Maar misschien, heel misschien vond ik de rest van het verhaal wel leuk? Ha! Had ik je daar bijna in laten trappen. Nee. Het antwoord is nee. Het verhaal viel me mee, maar niet omdat ik het nou zo goed vond. Het verhaal viel me mee, omdat het me met de laatste bladzijde nieuwsgierig heeft gemaakt. Echt waar. Dat heb ik het hele boek niet gevoeld, dus dat is een hele prestatie. Twee sterren!

Ben jij wel fan van deze serie? 


Crescendo – Becca Fitzpatrick – Moon – 19,99 – 376 pagina’s

Comments
  • Annabel

    Ik vond de boeken wel leuk, maar dat is in de tijd geweest dat ik nog niet zoveel young adult boeken had gelezen.
    Annabel onlangs geplaatst…Wrap up januari en TBR februariMy Profile

  • zwartraafje

    Nee, dit is voor mij echt een perfect voorbeeld van een boek waarvan ik door de lovende en enthousiaste recensies heel hoge verwachtingen had terwijl het verhaal die niet kon invullen. Iedereen leek wel gek te zijn van Patch waardoor ik me echt even begon af te vragen of er iets met me mis was vermits het boek me niet kon overtuigen.

  • Thyrze

    Ik heb dit boek jaren geleden geleden en toen vond ik het serieus leuk. Nu ik dit zo lees jeuken mijn handen eigenlijk al om de boeken weer op te pakken en te zien wat ik er nu van zou vinden, en vooral of ik me in je verhaal herken. Maar er zijn nog zoveel boeken die ik nog moet lezen, dus dat wordt een lange termijn projectje vrees ik.
    Thyrze onlangs geplaatst…Muren van Verraad – Nova Ren SumaMy Profile

  • Vanessa

    Ja die Scott was ook echt een idioot dat je dacht van – wat – doe – jij – hier. :’)