Donker Getij

Wat heb ik toch een zwak voor die zeemeerminnenboeken van Jennifer Donnelly. Ik weet nog dat ik het eerste boek las met de Leesbeesten Leesclub. Nee, niet die van Emmy in Eindhoven. Ooit lang geleden, hadden we een leesclub met een groepje bloggers. Dat is ergens doodgebloed, super jammer (Guys, zullen we weer?), maar één van de boeken de we lazen was het eerste deel uit de Waterfire Saga. Het oordeel was vernietigend. Bijna iedereen vond het vreselijk. Behalve ik. Ergens, in de gekkigheid van het hele verhaal, vond ik iets waar ik verslaafd aan raakte. Ik weet niet of het die band tussen vijf meisjes was, dat duistere monster of toch misschien mijn liefde voor zeemeerminnen. Mijn vinger kon ik er niet opleggen, maar de latere delen wilde ik in ieder geval erg graag lezen.

Donker getij is het voorlaatste deel in de Waterfire Saga. Boordevol politieke intriges en huiveringwekkende spanning! Eens was ze een verloren prinses, maar nu is Serafina de zelfverzekerde leider van de Black Fin Resistance. Terwijl ze werkt aan het saboteren van haar vijand en het werven van bondgenoten, worden haar vrienden geconfronteerd met hun eigen uitdagingen. Ling wordt gedeporteerd naar een gevangeniskamp; Becca ontdekt een beschamend geheim. Ava kan niet terug naar huis, omdat de doodrijders wachten op haar komst. En het wordt steeds moeilijker voor Serafina”s verloofde Mahdi om de schijn op te houden dat hij verliefd is op Lucia Volerno. Als Lucia”s ouders achterdochtig worden, is zijn leven – en alle hoop voor Serafina – voorbij

Wie zijn ze ook alweer?

Misschien was het goed als ik de eerste twee delen nog even had herlezen, want ik had echt moeite om me te herinneren wie ook alweer wie was. Of waren de personages nou zo verandert? Neem Serafina bijvoorbeeld. De hoofdpersoon die ik me herinner was zeker niet zo stoer en kickass als in dit derde deel. Soms voelde het of ik een compleet ander boek aan het lezen was, maar ik durf niet met zekerheid te zeggen dat dit aan het boek ligt. Het leuke aan Donker Getij is dat het zijn gemoedelijk sfeertje helemaal verliest. Werd er in de eerdere twee delen nog thee gedronken onder water (De grote frustratie van Esmee xD), in dit deel is daar zeker geen ruimte voor. Het verhaal is veel donkerder, met meer actie. Er is ruimte voor het ontrafelen van diverse geheimen en achtergrondverhalen. We ontdekken bijvoorbeeld waarom Astrid zo ontzettend nukkig is, maar ook leren we meer over de achtergrond van Becca. Het is fijn om ook die andere hoofdpersonen wat beter te leren kennen, want tot nu toe stond vooral Serafina in de schijnwerpers.

DSC_6380

Op weg naar de grote ontknoping

Donker Getij is een heel ander verhaal dan De Blauwe Diamant. Serafina leidt inmiddels de zwarte vinnen en wordt neergezet als en inspirerend leider. Voor mij kwam toch wat uit het niets, want hoewel haar ‘speciale kracht’ haar leiderschap is, zie ik Serafina helemaal niet zo. Ling bevind zich in de meest zorgelijk situatie en ook voor haar is er een hoop te ontdekken over haar verleden, niets is wat lijkt gaat zeker op voor Ling. De verhaallijn van onze aziatische zeemeermin vind ik heel erg fijn, omdat ze ontdekkingen doet over hoeveel een mens kan verdragen. Een wijs lesje verweven in dit YA-boek. Over Astrid wisten we eerder nog niet zoveel, dus ik heb echt genoten om meer over haar te leren. Ik begrijp haar nu veel beter, en dat was nodig, want in de eerdere boeken was haar gedrag vooral ontzettend vreemd. De dames gaan ieder hun eigen weg, strijden hun eigen battles en ondertussen leren ze meer over het kwaad dat hun bedreigt. Ik vind het ontzettend jammer dat Ava ook in dit boek bijna geen rol speelt, ik kijk zo uit om meer over haar te weten te komen en ook Neela is in dit derde deel naar de achtergrond verdwenen. Donker Getij is zo’n verhaal waar heel veel clichés in verweven zijn, er is weinig ruimte voor subtiliteit, maar dat zorgt er ook voor dat het gemakkelijk te lezen is. Ik moest er echt even inkomen, maar ik heb zeker genoten van dit verhaal. Verwacht geen complex verhaallijnen, maar wel vriendschap, actie en gevechten en wat ontluikende liefde. Voor mij valt deze serie in de categorie ‘guilty pleasure’ en dit derde deel is zeker beter dan zijn voorganger!

Donker Getij was even pittig om in te komen, maar na een bladzijde of 50 werd ik helemaal meegezogen in dit verhaal over 5 zeemeerminnen die de wereld moeten redden. Dit keer zijn de meiden nauwelijks samen, maar beleven ze los van elkaar hun avonturen. Hierdoor wordt het vooral soms wat onsamenhangend, maar door het makkelijke onderwerp is dit prima te doen. Guilty Pleasure Alert!


Donker Getij, Waterfire Saga #3 – Jennifer Donnelly – Van Goor – 18,99 – bibliotheekboek

Comments
  • Daan

    Woorden als ‘waterfire’ weerhouden mij ervan om dit soort boeken serieus te nemen. Het is alsof men twee woorden heeft gepakt en ze bij elkaar gezet omdat dat ‘cool’ klinkt. En dat zegt verder helemaal niets over de inhoud, hoor. Die kan waanzinnig leuk zijn, maar door dat soort semi-random woorden weerhoudt het me er toch van om te gaan lezen.
    Daan onlangs geplaatst…Drie Muziektips Voor OnderwegMy Profile

    • Ellis
      Daan

      Haha ja zo’n soort boek is het eigenlijk ook wel. Een beetje semi-random