Haagse Beemdenloop | Renverslag

“Nog even plassen hoor!” mompel ik tegen Toby. Aan zijn licht spottende blik zie ik dat hij 3x in een halfuur wel heel vaak vindt. Ik ben zenuwachtig. Sinds ik zo rond februari van dit jaar het hardlopen wat serieuzer begon te nemen had ik mezelf dat ene doel gesteld: Een 5 kilometer-evenement onder de 30 minuten rennen. In oktober 2016 liep ik -een tikje onvrijwillig- mijn allereerste echte hardloopevenement, compleet onvoorbereid. Ik had geen idee waar ik aan begon, en daardoor wist ik niet wat ik moest verwachten, en zeker niet met oog op mijn finishtijd. Mijn enige doel toen was om de hele 5 kilometer te rennen, niet stiekem een stukje wandelen. Dat had ik pas één keer eerder gedaan, dus dat leek me prestatie genoeg zo voor de eerste keer. Ik finishte in 32:36 en daar was ik retetrots op. Maar ja, zo’n zeven maanden later moest dat toch beter kunnen, leek me. Niet gek toch, dat de zenuwen door mijn lichaam gierden. 

Oef, wat was het warm

In de eerste planning zou de 5km van de Haagse Beemdenloop 2017 pas ‘s middags om twee uur plaatsvinden. Niet echt een ideale tijd op één van de warmste dagen van de maand. De organisatie vond dat ook en verplaatste de starttijd naar 11:20. Beter natuurlijk, maar hoe dan ook nog flink warm. Gelukkig had ik mijn man aan m’n zijde, want na een hoop pruillippen en een overweldigend betoog van mijn kant, besloot hij een keertje met met me mee te lopen. Super leuk! Normaal gesproken is hij meer van de 18km mudmasters en dat soort varianten, dus een uitdaging voor hem is dit niet. Maar het is o fijn om wat support aan je zijde te hebben, dus voor mij was dit een feestje.

Snelle start

Samen met Toby lopen was behoorlijk wennen. Niet alleen loopt hij een stuk sneller dan ik, ook kletste hij de oren van mijn kop. “Kijk schat, hoe mooi het hier is!”, hoorde ik regelmatig van zijn kant. Meer dan een “uh-huh” kon ik niet terug zeggen. De route was zeker mooi, maar ik had vooral last van de warmte. We startte behoorlijk snel, de eerste 500 meter haalde hij (en dus ik ook) de ene na de andera loper in. Toen ik 4:26 als tempo op mijn horloge zag staan, wist ik dat ik dit niet zou volhouden. We vertraagden wat en liepen de eerste kilometer met een lekker tempo uit. Daar troffen we de eerste drankpost al, omdat het zo warm was verplichte ik mezelf om wat te drinken. Gelukkig heb ik dat gedaan, want daarna volgde er kilometer na kilometer geen waterpunt. En ik had het zo warm! Kilometer drie en vier liepen langs een prachtig stukje natuur, maar ook dwars door de volle zon. Hoewel ik probeerde mijn tempo constant te houden, zakte ik toch wat af. Het doel van onder de 30 minuten was in ieder geval nog in zicht en daar ging het me uiteindelijk om.

Foto door John de Wolf

Hoera, het is gelukt!

Na de vier kilometer stond er ontzettend enthousiast publiek aan de kant. Toejuichers, muziekjes die ze op waren gezet en twee jonge meisje die me toe roepen “je bent de negende vrouw!”. Heerlijk, als je zo opgepept wordt door toeschouwers. De laatste kilometer versnelde ik weer wat en toen de finish in zich kwam, riep Toby: “Onder de 28:30 moet lukken schat, sprintje!”. De laatste 100 meter knalde ik er alles uit en vlak voor de finishlijn werd ik nog omgeroepen. Wat een mooi moment! Met een intens kapotte blik kwam ik de finish over. Nog even afwachten wat mijn netto-tijd zou zijn, maar mijn doel had ik in ieder geval behaald!

Foto door Ans Janssen

 

En dan de runnershigh 😉

Compleet gedesorienteerd liep ik het terrein op. Een vriendelijke vrijwilliger knipte de tracker van mijn schoen, de medaille werd omgehangen en ik kreeg een flesje water en een stukje banaan in mijn handen gedrukt. De hoofdsponsor Decathlon maakte iedere deelnemer nog blij met een leuk hardloopriempje. Ik weet niet zeker of ik die ooit ga gebruiken, aangezien ik zonder telefoon loop, maar leuk om een cadeautje te krijgen. Na de ergste vermoeidheid kwam het geluk keihard binnen. Yes! Het was gelukt! Zelfs in deze hitte behaalde ik mijn doel én zelfs nog bijna twee minuten sneller dan ik gepland had. Als beginnende renner ben ik daar heel blij mee! Er is maar één iemand waar ik mee stijd, en dat ben ik zelf. Laat ik die nou net verslagen hebben deze run;) Op naar de volgende!

Tijd: 28:10
Volgende run:
Ladiesrun Rotterdam 5km.

Comments
  • zwartraafje

    Ik vraag me af of ik op deze blogposts veel reacties ga kunnen achterlaten. Mijn meest sportieve bezigheden zijn immers leesmarathons, boeken heffen en af en toe een klein fietstochtje. Lopen lukt me echt niet, zelfs wandelen kan ik niet voor erg lange afstanden. Blijkbaar is mijn portie sportiviteit doorgeschoven naar mijn jongere broer. Die heeft dan weer ontzettend veel energie en loopt van die indrukwekkende trails waarvan ik niet snap hoe het voor elkaar krijgt. Normaal had hij deze maand in het buitenland één gelopen van 74km (Yep, dat lees je goed) en 4000 hoogtemeters. Uiteindelijk kon hij niet meedoen omdat er iets leukers op zijn planning stond … papa worden. 🙂

    • Ellis
      zwartraafje

      Hihi, ik denk dat maar weinig van mijn boekvriendjes op deze artikelen gaan reageren 😁. Wel helemaal lief dat het toch doet 😘 en 74km doe ik je broer niet na! Dat is intens

  • Laura

    Wat een topprestatie! Heel knap!

    Ik heb zelf jarenlang in de Haagse Beemden gewoond. En zijn inderdaad een hoop mooie plekjes. Hopelijk heb je daar ook een beetje van kunnen genieten 🙂

  • Madelon

    Topper! En mooi Kalenji keykoardje en heuptasje erbij! En dik onder het half uur ook nog eens!

    • Ellis
      Madelon

      Hahhaha, Kalenji-fangirl bende ge.