Het onmogelijke leven

De hartjes op de cover. De quotes die ik Facebook en Goodreads voorbij zag komen en de prachtige recensies van lezers met wie ik vaak een mening deel. Van sommige boeken weet je van te voren zeker dat je ze geweldig gaat vinden. Dat had ik met ‘Het onmogelijke leven’. Wat een prachtig boek. De cover is prachtig, maar de inhoud is nóg fijner. Ik ben een emotionele lezer. Dit is een emotioneel boek. Een match made in heaven.

Drie vrienden en een ander leven
Het onmogelijke leven gaat over Mira, Sebby en Jeremy. Drie jongeren die elkaar ontmoeten en een zeer intensieve vriendschap met elkaar aan gaan. De indruk die schrijfster lijkt te willen overdragen is die van het chaotische, maar zeer bepalende leven van een tiener en hoe belangrijk vriendschappen in die setting zijn. Ik vind het een lastig boek om over te schrijven, omdat zoveel noemenswaardige elementen heeft, maar tegelijkertijd een weinig eenlijnig verhaal kent. Mira, Sebby en Jeremy hebben allemaal een eigen POV in het onmogelijke leven. Hun stemmen zijn duidelijk van elkaar te onderscheiden, door hun eigenheid, maar ook door de vorm waarin wordt geschreven. Maar hoe ga ik nu iets over ze vertellen?
Jeremy is een jongen die aan het eind van het jaar ergens door getraumatiseerd is geraakt, iets wat we aan het begin van het verhaal niet weten, maar wat op een heel natuurlijke manier duidelijk wordt. Hij weet niet zo goed wie hij is en wat hij moet met leven. De ontmoeting met Mira en Sebby komt voor hem duidelijk als geschenk uit de hemel. In hun gezelschap bloeit hij op, maar tegelijkertijd wordt zijn leven in één klap een stuk ingewikkelder. Vriendschap is niet simpel. Mira moet opboksen tegen haar perfecte oudere zus en er is iets waardoor haar moeder zich grote zorgen om haar maakt. Maar Sebby is het echte zorgenkindje van het verhaal. Hij gaat niet naar school, waarom niet wordt pas aan het einde van het boek duidelijk. Sebby is homo, maar dat wordt niet geaccepteerd door zijn streng-gelovige pleegmoeder.
Één van de geweldige aspecten van dit verhaal is de intense luchtigheid waarmee het is geschreven, maar waarmee de emoties toch als een bom inslaan. Het is lachen met Sebby en Mira, maar tussen de regels door lezen we over pijn, verdriet en een leven zonder uitzicht. Het raakt.

DSC_5546

De onthulling van kleine en grote problemen
Dat iedereen een verhaal heeft, is iets wat ik wel weet, maar waar ik vaak niet bij nadenk. In ‘Het onmogelijke leven’ is dat ook niet iets wat in eerste instantie belangrijk is. Maar hoe verder het verhaal vordert, hoe belangrijker het verhaal van onze hoofdpersonen wordt. Kate Scelsa schuwt geen heftige thema’s. Het verhaal is aan alle kanten heftig, maar op een subtiele manier. Zo is Mira bijvoorbeeld overduidelijk depressief, maar ondersteuning van haar ouders krijgt ze niet. Je voelt haar pijn, maar zo geraffineerd. Het verhaal van Sebby is pijnlijk, maar door manier waarop hij er zelf mee om gaat, zo nu en dan ook verwarrend. Je wenst hem veel lievere ouders toe, want hij glijdt per bladzijde verder af. Jeremy heeft juist alle support die hij kan krijgen van zijn ouders, maar hij heeft geen vrienden. De vriendschap tussen Sebby, Mira en Jeremy is de rode draad van het verhaal. Hoewel het verhaal traag verloopt, is dit een super interessante ontwikkeling. Er worden grenzen verkend en en grenzen overschreden. De emoties schieten op en neer. Dit drietal voelt zo ontzettend echt aan. Scelsa is niet bang om ze ook in een vervelend daglicht te zetten en dat klopt helemaal. Naar het eind toe had ik wat aanmerkingen (waar is Mira’s depressie nou gebleven?), en het eind zelf is ontzettend open. Maar het brak mijn hart. Het is prachtig.

Het onmogelijke leven is een ontzettend mooi verhaal over het warrige bestaan van tieners en de vriendschappen die daarbij horen. Kate Scelsa kiest voor een bijzondere schrijfstijl en al haar personages zijn zó echt. Voor fans van ‘De belevenissen van een muurbloem’. 


Het onmogelijke leven – Kate Scelsa – Clavis – 296 pagina’s – 16,95

 

 

 

Comments