De honger van Max, op een gekke kostschool

Lieve Tim,

De afgelopen dagen kon je al lezen hoe Melisa een brief schreef aan Emmy, over Saar en Emmy die mij een brief schreef over Wollebrandt. Vandaag wil ik je wat vertellen over Max. Ik las al dat Saar een eetstoornis heeft en dat Wollebrandt te veel over zich heen laat lopen, maar Max heeft hele andere problemen.

Als hij aankomt op de -behoorlijke vreemde- kostschool, lijkt Max een typische rotjongen. Een tikkie te zwaar, met een grote mond en niet bang om anderen flink voor schut te zetten. Als lezer ontdek je al snel dat er meer zit achter de stoere look van Max. Eigenlijk is hij gewoon een jongen op zoek naar bevestiging. Zijn ouders zijn namelijk niet zo dol op hem, en daar heeft hij behoorlijk last van. Ze zijn hem liever kwijt dan rijk en Max reageert dat onder andere op Wollebrandt, de tweelingbroer van Louise, af.

Naast Louise, Saar en andere meisjes denkt Max graag aan eten. Waar Saar vooral te weinig eet, doet Max hetzelfde met teveel eten. Op de gekste plekjes op de school verstopt Max worsten, koekjes en andere lekkernijen, want de ubergezonde maaltijden op deze alternatieve school vallen niet bepaald in zijn straatje. Die school, die vind ik trouwens wat moeilijk te begrijpen. Heb jij dat ook Tim? Het is een kostschool, maar het voelt intens vreemd. Leerlingen in gewaden, en bijzondere dansjes. Ik begreep het niet helemaal. Het verhaal speelt zich af in Engeland, maar we leren alleen de Dutchies kennen, wat is dan de toegevoegde waarde van die locatie? Die gekke school maakte wel dat ik wat minder plezier had in dit verhaal. Ik miste daar de boodschap, want waar gaat het hele geloof van de school nu eigenlijk om? Dat je je zwakte moet ontdekken en doorbreken? Wat mij betreft had dat nog wat beter uitgewerkt kunnen worden.

Ik denk dat de missie van Max in dit verhaal is om los te komen van zijn ouders die hem kwetsen, zodat hij minder wordt belemmert in zijn eigenwaarde en zijn eetverslaving kan gaan aanpakken, maar door het dunne verhaal wordt er maar weinig ruimte gegeven voor echte ontwikkeling. Zoals zijn relatie/vriendschap met Louise. Wat wil die meid nou, Tim? Ze lijkt de ene keer iets in hem te zien en om hem te geven, maar de andere keer stelt ze hem teleur door met een andere jongen aan de haal te gaan. Waarom doet ze dat toch? Ik zou het zo fijn voor Max vinden als er gewoon iemand was die echt om hem gaf, maar is Louise dat?

Al met al voelt de Wereld van Max meer als een inleiding voor een verhaal, dan als een echt uitgewerkt boek. Max krijgt maar weinig voor elkaar gedurende het verhaal en dat maakt dat ik eigenlijk niet goed weet wat het doel was van dit boek. Het concept is heel gaaf, vier boeken die bij elkaar aansluiten, maar de uitwerking is wat te beperkt. Een brand, een liefde, een succesje, een vechtpartij en een aantal vriendschappen wordt allemaal genoemd in een boekje van 127 pagina’s, maar ik miste de echte ruimte om het verhaal compleet te bekijken.

Max is een toffe knul, ik had graag een écht avontuur over hem gelezen. Hoe zit dat met Louise, Tim?

Liefs, Ellis


De honger van Max – Hans van der Beek – Uitgeverij Brandt – 12,50 – recensie-exemplaar

Comments