Ik zie ik zie – Eef Rombaut en Leen Vanbroekhoven

Verassing!

Al maanden ben ik bezig met dit nieuwe stukje Cinderellis. Een plekje waar ik mijn liefde voor prentenboeken en andere kinderboeken kwijt kan. Een plekje waar ik iets kan doen met al die mooie boekjes die ik lees met de kindjes op mijn werk, de kindjes uit de buurt en de andere kindjes die ik voorlees. Niet perse voor de gemiddelde Cinderellis-lezer misschien, maar wie weet voor een nieuw publiek. Of juist voor al die mama’s, tante’s en buurvrouwen die mijn blog ook bezoeken. We gaan het zien. De lieve Emmy zorgde voor het logo en mijn eigen Toby zorgde dat het logo mee veranderde bij bepaalde artikelen. Nu moet ik de rest doen. Het boek waar ik mee wil beginnen ligt al een tijdje in mijn kast. Of eigenlijk vooral in mijn tas, want ik heb Ik zie Ik zie werkelijk al gelezen met alle kindjes die ik ken. Ik ben er dol op, het is prachtig en dat maakt het een perfect boek om deze allereerste Cinderellis Mini te introduceren.

Als je je ogen sluit, kun je de werkelijkheid in gedachten naar eigen wens veranderen. Dat is waartoe dit boek uitnodigt. ‘Sluit je ogen en stel je voor dat alles … is’: deze tekst staat steeds links op een geheel lege pagina, aangevuld met woorden als ‘stil’, ‘gestapeld’ , ‘verbloemd’, ‘gescheiden’ of ‘kunstig’. Op de rechterpagina staat steeds een illustratie. Op de eerste pagina zien we een stad in bovenaanzicht. Vervolgens ondergaan die gebouwen op allerlei manieren een metamorfose. ‘Architect’ van al die vreemde steden is het dromende beertje op een wolk boven de stad. De steden zijn wat priegelig getekend met eenvoudige zwarte lijntjes en motiefjes die de gebouwen van elkaar onderscheiden, zodat je ze op volgende platen kunt herkennen, als ze een andere functie hebben gekregen. Zo verandert het zwart-wit gestreepte huis als de stad ‘sportief’ is in een wisselbeker, en als de stad ‘opgeblazen’ is in een leeglopende ballon. Slechts hier en daar zijn zachte kleuraccenten gebruikt, bijvoorbeeld voor de gele smiley’s/stadbewoners die op elke pagina terug te vinden zijn. Een leuke opdracht om ze te zoeken en te bedenken wat ze doen, maar door het kleine formaat en de abstracte begrippen niet eenvoudig. Een speels prentenboek over kijken met je ogen dicht.

Heerlijk rustig

In mijn prentenboekenverzameling overheersen de primaire kleuren. Blauw, rood en geel. Aangevuld met groen, paars en oranje en al die andere fijne felle kleuren. Prachtig, maar dit boek pakt het anders aan. De tekeningen zijn heerlijk licht. Veel zwart en wit, met hier en daar een mooie pasteltint. Verfijnde tekeningen met regelmatige teksten. Teksten die aanzetten tot denken en verwonderen. Maar ook teksten en tekeningen die een beetje aansturing van volwassenen nodig hebben. Ik heb dit boek met een variatie aan kinderen gelezen. Met de kindjes op mijn werk, de kindjes in de familie en wat kindjes die ik bijles geef. Voor die laatste groep was dit boek nog veel te abstract. Het is een prachtig boek, maar het meest geschikt voor een wat meer ervaren boekenkijker. Het is vrij complex met woorden als ‘gerecycleerd’ en ‘verjaard’. Not your every day vocabulaire. De kinderen die al wat meer gewend zijn aan minder directe teksten en wat vaker kijken in gedetailleerde boeken zullen al snel begrijpen wat de bedoeling is van dit boek. Vooral de bladzijde ‘beestig’ kan op veel enthousiasme rekenen. De “krokodil in het zwembad” is een favoriet van de kindjes op mijn werk en om de billen van het paard wordt stiekem gelachen.

DSC_0017[1]

DSC_0018[1]

Lekker leerzaam

De bladzijde kunstig leent zich uitermate om kinderen wat meer over kunst te laten zien. Een stapeltje kaarten van de kunstwerken waarop deze pagina is gebaseerd werkt erg goed. De kinderen vinden het ontzettend leuk om ‘de match’ te maken. Meerdere bladzijden kunnen dienen als basis voor een leuk project. Verschillende feesten kunnen worden geïntroduceerd met de pagina verjaard, of wat dacht je van sporten met de pagina sportief? Niets wordt te duidelijk benoemd, maar met de fantasie en nieuwsgierigheid van de kinderen lokt dit verhaal heel veel gesprek uit. Ik merk dat dit boek vooral de aandacht trekt van de kinderen die ‘met een scherp oog’ kijken. Die kindjes die ook de boeken van Charlotte Dematons prachtig vinden turen de tekeningen af en vragen regelmatig om een toelichting. Door het kleurgebruik lukt het de kinderen niet altijd om alle tekeningen goed te plaatsen, maar hoe regelmatiger ik het boek voorlees, hoe meer ik merk dat het gaat leven voor de kinderen.

Op elke bladzijde vind je ook twee gele smileys, zodat je ook nog een klein zoekspelletje kunt doen tijdens het voorlezen. Niet gemakkelijk, want de smiley’s zijn klein en goed verstopt in de fijne tekeningen. Wel een leuke tactiek om de kinderen echt goed te laten kijken naar de tekeningen.

DSC_0026[1]

Ik zie Ik zie door Eef Rombaut en Leen Vanbroekhoven is prachtig. Een pareltje in de boekenkast, waar vooral oudere kinderen (en volwassenen!) erg van zullen genieten. Het is fijn boek om mee af te sluiten, door de de algehele rust die het uitstraalt. Het is een ander boek dan gemiddeld en die afwisseling is heel welkom. Ik zie Ik zie is ontzettend mooi, een prachtig cadeau of fijn om zelf thuis te lezen met je kindje. Heerlijk voor het slapengaan. Ik ben fan.


Ik zie Ik zie – Eef Rombaut en Leen Vanbroekhoven – Abimo – 14,95 – recensie-exemplaar

Comments