Misschien ooit

Een echte fan van New Adult zal ik wel nooit worden. Het is gewoon niet helemaal mijn genre. Maar binnen het genre zijn er wel verhalen die me meer aanspreken dan de anderen, en ‘Misschien ooit’ zit duidelijk aan de betere kant. De hoofdpersoon in dit twintigersdrama is Sydney. Tweeëntwintig en met een net gebroken hart is ze op zoek naar een nieuwe plek om te wonen. Weg van iedereen die haar gekwetst heeft.

De muzikant van de overkant
Één van de redenen dat ik niet zo dol ben op NA is de voorspelbaarheid. Als ik in het begin van het boek lees over die zwoele muzikant van de overkant, dan heb ik al wel een idee wat er gaat gebeuren. Wat Colleen Hoover met dit boek juist ontzettend goed weet te doen, is een originele draai geven aan een bekend concept. De sexy man in dit verhaal heeft namelijk ‘iets’. Nu hebben die sexy NA-mannen meestal wel ‘iets’, dus dat is niet wat Misschien ooit die interessante wending geeft. Maar dat iets van Ridge vind ik dit keer echt wel boeiend. En dan bedoel ik niet het trauma-iets, maar dat meer medische aspect. Heerlijk duidelijk, dit verhaal. Maar alles om te vermijden dat ik één van jullie spoiler. Ridge en Sydney ontmoeten elkaar dus, en vinden elkaar op muzikaal gebied. Want muziek, dat speelt een belangrijke rol in dit boek.

Muziek en romantiek
Sydney en Ridge vinden elkaar dus door de muziek. Een leuk extraatje is dat die muziek ook echt gemaakt is. Het is niet echt mijn favoriete muzieksoort, maar het is een leuke aanvulling op het verhaal. Maar zoals dat gaat in dit soort boeken, blijft het niet bij samen liedjes schrijven. Die klik die Sydney en Ridge hebben is wel een probleem, want Ridge heeft namelijk een ontzettend leuk vriendinnetje. Een meisje waar hij echt dol op is, dus Sydney komt echt op compleet het verkeerde moment zijn leven in. (Zie daar, de titelverklaring). Het sterkste aspect van dit boek vind ik dan ook sowieso de ontzettend geloofwaardige aantrekkingskracht. De zindering tussen deze twee spat de bladzijdes af. Als Ridge en Sydney samen muziek maken weet ik zeker dat de temperatuur in die kamer een paar graadjes stijgt. Wat een passie tussen die twee. Helemaal sexy en compleet geloofwaardig. De keuzes die het koppel vanuit deze intense gevoelens maken vind ik jammer, en een beetje afdoen aan het liefdesplezier. Zeker Sydney zou beter moeten weten, maar aan de andere kant: we maken allemaal fouten. Dat vind ik wel weer lekker realistisch. Misschien ooit is daarmee een prima liefdesverhaal.

DSC_5703

Maar waar is dat trauma nou voor nodig?
Toch kan ik deze recensie niet afsluiten zonder nog even wat kritiek te spuien. Een klassiek component van NA is ‘de man met het trauma’. Nu heb ik er sowieso iets op tegen als een trauma als excuus wordt gebruikt om een meisje slecht te behandelen (waar in dit boek gelukkig geen sprake van is), maar soms wordt een trauma gewoon compleet random toegevoegd. Wat is nu de meerwaarde van de achtergrond van Ridge? Ik zie het niet, ook het hele praten en/of niet-praten voegt voor mij niets toe. Het lijkt soms alsof dit soort boeken perse meer willen zijn dan gewoon een fijn liefdesverhaal en daar gaat het dan voor mij de mist in. Dat frustreert me. Voor mij is een liefdesverhaal fijn, of een boek met mooi uitgewerkte traumatische ervaringen. Maar een liefdesverhaal met een beetje trauma, zonder daar zorgvuldig aandacht aan te besteden vind ik dan weer minder. Gelukkig zijn er een heleboel lezers die daar anders over denken.

Misschien ooit is me helemaal niet tegengevallen. De passie spat van de bladzijdes en ik voel het zinderen tussen Sydney en Ridge. Het zal wel nooit helemaal mijn favoriete genre worden, maar dit verhaal heeft me prima vermaakt. 

Vind jij dat muziek wat toe kan voegen aan een boek?


Misschien ooit – Colleen Hoover – Zomer & Keuning – 14,99 – 384 pagina’s

Comments