Phobos, eindelijk een lekker ruimteverhaal

Iedere lezer heeft wel een paar thema’s waar ie instant leeszin van krijgt. Ik weet toevallig Joany dol op boeken met een Peter-Pan-tintje. Madelon maak je blij met een paard in het verhaal. En ik word heel warm van boeken met een ruimte-thema. Ik viel instant voor het concept van De 100, heb een giga-zwak voor De Cage en begon meteen in Eenzaam en Extreem Ver Weg toen dat boek op de mat viel. Maar, -spoileralert- geen van die drie boeken maakt me zo gelukkig als Phobos door Victor Dixen.

Zes meisjes
Zes jongens
Zes minuten om elkaar te leren kennen
De eeuwigheid om van elkaar te houden

Ze dromen ervan geschiedenis te schrijven
Zes jongens en zes meisjes bevinden zich in een ruimteschip op weg naar Mars. Overal aan boord hangen camera’s, elke stap die ze zetten wordt gefilmd. De reis is namelijk ook een datingshow, die wereldwijd wordt uitgezonden. Het is de bedoeling dat ze allemaal hun grote liefde vinden, zodat ze op Mars de eerste menselijke kolonie in de ruimte kunnen beginnen.

Zij droomt ervan verliefd te worden
Léonor is een van de uitverkorenen. Ze is een wees en kan niet wachten haar eenzame leven achter te laten. Als haar droom een nachtmerrie wordt, is er alleen geen weg meer terug.

Zes jongens, zes meisje en duizend geheimen

Voor ik in Phobos begon, had ik compleet tegenstrijdige ideeën over wat voor soort verhaal dit zou woorden. Een soort De Selectie in de ruimte? En The Martian-achtig verhaal met een tienerliefdestintje? In geen miljoen jaar had ik verwacht dat dit het lekkerste boek zou worden dat ik las een weken, maar man, Phobos is tof! Voor een uniek, maar commercieel, ruimteproject reizen zes jongen en zes meisjes af naar de ruimte. Ze zullen zich in paren gaan vestigen op Mars en via een Big Brother-achtig programma leren de jongens en meiden elkaar kennen. Ik vroeg me meteen af waarom die zes pubers dat in hemelsnaam zouden doen, maar daar heeft Victor Dixen duidelijk zelf ook goed over nagedacht. Elk van de twaalf tieners heeft een eigen verhaal en ik kan niet wachten om daar achter te komen. Tot nu toe zijn er een paar mysteries onthult en ze zijn niet allemaal even origineel, maar er zijn nog zoveel sluimerende geheimen dat ik aan de bladzijdes gekluisterd bleef. En dat ik nu smacht naar Phobos 2.

dsc_1354

Het loopt allemaal wel een tikkie stroef

Phobos is geschreven met een lekker tempo. De actie knalt niet de bladzijdes af, er gebeurt niet op elke bladzijde iets ongelooflijks, maar het wordt ook nooit saai. Léonor, de hoofdpersoon komt met een groot geheim het schip in. In alle eerlijkheid begrijp ik haar geheim niet echt. Ik kan me niet voorstellen dat zoiets écht zo’n invloed op anderen heeft. Lekker mysterieus dit he?! Lees het boek, dan begrijp je waar ik het over heb. De dates tussen de jongens en meiden loopt niet helemaal soepel. Dat ongemak kan ik me helemaal voorstellen, maar de gesprekken klinken soms te bizar voor woorden. Hetzelfde geldt voor de instalove die tussen sommige koppels plaatsvind. Terwijl de tieners naar de ruimte vertrekken, blijft er een team van slechteriken achter op aarde om het te monitoren. Badguys zonder sprankje goedheid. Niet waar ik normaal van hou, maar Phobos heeft over-all zo’n lekkere vibe dat die minpuntjes ondersneeuwt raken. En dan dat einde… Kick-ass Leonor creeert een heel spannend eind, waardoor ik niet kan wachten op Phobos 2. Heerlijk!

Phobos is een ruimteboek zoals ik het graag zie. Spanning over de vreemde omgeving, een bijzondere omgeving en een origineel concept. Geheimen die nog verder ontrafelt kunnen worden in Phobos 2, maar voldoende tipjes van de sluier in dit eerste deel. Als het tweede deel zorgt dat we de andere personages wat beter kunnen leren kennen dan weet ik zeker dat ook dat een knaller van een boek wordt!


Phobos – Victor Dixen – Uitgeverij Q – 17,50 – recensie-exemplaar

Comments