Pien en de spoken – Myrthe v/d Meer

Eén van de boeken waar ik het meest naar uitkeek uit de najaarsaanbieding van Van Goor was het eerste prentenboek van Myrthe van der Meer. Myrthe van der Meer is natuurlijk bekend van Paaz en Up. Met Pien en de Spoken schrijft ze over hetzelfde onderwerp, maar dan voor kinderen. Depressie of andere psychische stoornissen komen niet veel voor in prentenboeken, wat ontzettend jammer is, omdat er veel kinderen wel mee in aanraking komen. Een gat in de markt dus en Myrthe van der Meer vult dat op perfecte wijze in.

Prinses Pien is de stoerste van het land, samen met haar moeder. Die neemt Pien altijd mee op avontuur, jaagt beren van de weg en worstelt onverschrokken met de tuinslang. Als Pien op een dag haar moeder niet kan vinden en haar zus haar vertelt dat hun moeder in de put zit, gaat Pien op onderzoek uit. Haar vader vertelt dat haar moeder niet letterlijk in de put zit, maar depressief en verdrietig is, iets wat niemand helaas kan verjagen. Maar Pien wil natuurlijk toch iets doen op geheel eigen wijze, wat tot een heel bijzonder resultaat leidt.
Myrthe van der Meer heeft dit boek niet alleen geschreven, maar ook geïllustreerd. Hiermee combineert ze haar twee passies met als resultaat dat het enthousiasme van de bladzijdes af spat.

Prinsessenzussen

Prinses Pien woont met haar drie zussen, mama en papa in een mooi paleis. Pien is gewoon haar zelf, maar haar drie zussen doen behoorlijk denken aan andere beroemde prinsessen. Ontzettend leuk, die klassieke prinsessen in een nieuw modern jasje. Zo is zus Radia een donker meisje met een vlecht van honderd meter lang, een ondeugende prinses die tegenwoordig een shampoofabriek runt. Zus Roza is een grote boze boswachter (maar alleen tegen boeven). En de laatste zus Aster heeft haar poetswerk verbetert door een geniale poetsmachine te ontwikkelen. Ontzettend grappig en heel herkenbaar. Een aantal kindjes aan wie ik dit boek voorlas gaven al voorzichtig aan dat “ze een beetje op roodkapje lijkt”. Leuk om de kindjes ook een wat moderne blik te geven op een klassiek verhaal.

DSC_0176

DSC_0177

Een prinsesje op avontuur

Pien en de spoken is absoluut geen depressief boek. Het verhaal en de tekeningen zijn juist ontzettend vrolijk. In korte hoofdstukken beleeft Pien iedere keer een avontuur. Zo redt ze haar moeder uit de put en ze verjaagt de spoken uit mama’s hoofd. Alles vergezeld door haar niet zo heel stoere ridderpony. Mijn angst voor dit verhaal was dat het beestje niet bij de naam genoemd zou worden. Of dat Pien mama wel beter zou maken. Maar bij een auteur als Myrthe van der Meer had ik daar natuurlijk niet bang voor hoeven zijn. Zij weet immers waar ze over schrijft. Na alle fantasierijke ontdekkingen die Pien doet, ontdekt ze tot slot ook wat een depressie is. En dat zij haar moeder helaas helemaal niet uit de put kan vissen, of de spoken uit haar hoofd kan verjagen. Ze ontdekt zelfs hoe ze haar wel een beetje kan helpen, en dat is ontzettend ontroerend. Een boek dat alles heeft: avontuur, heerlijke tekeningen, grapjes en een wijze les.

Myrthe van der Meer heeft een geniaal prentenboek geschreven. Het is heel duidelijk over wat een depressie is, op een heel toegankelijke manier. Het onderwerp ligt er niet te dik bovenop, Pien beleeft vooral heerlijke avonturen. Alle kinderen aan wie ik dit boek heb voorgelezen zijn er echt dol op, en ik eigenlijk ook. Van mij mag Myrthe van der Meer meer prentenboeken schrijven. Het is prachtig.


Pien en de spoken – Myrthe v/d Meer – Van Goor – 13,99 – recensie-exemplaar

Comments